Χριστόπουλος: «Δεν ακούμε τις... σειρήνες»

Ο ισχυρός άνδρας του ΑΣ Πανθουριακού, Αγαθοκλής Χριστόπουλος,  μίλησε στο Sport365.gr ενόψει του τελικού.

Για το πως αισθάνεται που ο Πανθουριακός πήγες για την πρώτη φορά σε τελικό με εκείνον στον προεδρικό θώκο: «Αισθάνομαι μεγάλη ικανοποίηση. Μια ομάδα που πριν από πέντε χρόνια ήταν στο... ναδίρ των τοπικών κατηγοριών της Μεσσηνίας, αυτή την στιγμή διεκδικεί νομίζω επί ίσοις όροις το Κύπελλο. Έχει γίνει μια πάρα πολύ καλή δουλειά όλα αυτά τα πέντε χρόνια. Προσπαθούμε για το καλύτερο, δεν ακούμε τις «σειρήνες» που υπάρχουν δίπλα μας και το κυριότερο είναι ότι υπάρχει μια ομοψυχία, τόσο στο ποδοσφαιρικό, όσο και στο διοικητικό κομμάτι. Είμαστε μια παρέα που ανταποκρίνεται σε όλες της τις απαιτήσεις. Το δείχνει άλλωστε και η ψυχολογία που υπάρχει, αλλά και η ευφημία στην προπόνηση, στα παιχνίδια και γενικώς στις συγκεντρώσεις μεταξύ μας. Είναι μια πολύ μεγάλη χαρά για μένα γιατί το κύπελλο, πάντα είναι το κύπελλο και είναι ο μοναδικός τρόπος που η ομάδα μπορούσε φέτος να διακριθεί. Πέρυσι είχαμε την άνοδο από την Α1 στην Α' κατηγορία ως πρωταθλητές.

Το κυριότερο είναι ότι φτάσαμε στον τελικό, πιστεύουμε ότι μπορούμε να το πάρουμε και αν δεν το πάρουμε, όπως έχει πει πολλές φορές, είναι μια μεγάλη γιορτή που μετέχουμε και εμείς. Άλλες φορές το βλέπαμε από μακριά, άλλες το... ακούγαμε και άλλες ήμασταν απλοί παρατηρητές. Τώρα είμαστε μέσα στον αγωνιστικό χώρο. Αυτό είναι ένα μεγάλο κέρδος για την Θουρία, για τις ακαδημίες, για τον κόσμο που αγαπάει την Θουρία και για όλους εμάς που στερούμαστε κάποια πράγματα για να προσφέρουμε στην ομάδα και κυρίως τον χρόνο μας, γιατί αναλώνουμε πολύ χρόνο για αυτή την ομάδα και νομίζω ότι έχει φτάσει σε ένα πολύ καλό επίπεδο. Θα χαρώ βέβαια την επόμενη φορά που θα είμαστε στον τελικό, να είμαστε με τα παιδιά των ακαδημιών μας. Όσα περισσότερα παιδιά μπορούμε να έχουμε στην ομάδα από τις ακαδημίες μας που πριν δύο χρόνια τις ξεκινήσαμε δειλά δειλά και φυσικά να έχουμε και το δικό μας γήπεδο που είναι ένας ευσεβής πόθος»

Αν και νεοφώτιστη η ομάδα πραγματοποίησε σπουδαίες μεταγραφικές κινήσεις και εντυπωσιάζει και στο πρωτάθλημα. Ποιο είναι το... ταβάνι της; «Όλα έρχονται μέσα από την δουλειά. Έγινε ένας καλός προγραμματισμός το καλοκαίρι. Το μόνο μειονέκτημα είναι ότι δυστυχώς δεν πήραμε παίκτες σε κάποιες θέσεις στις οποίες δεν ήμασταν καλοί. Είχαμε και την φυγή τον Δεκέμβριο κάποιων παικτών ακόμη, αλλά το θέμα είναι ότι τα νέα παιδιά που ήρθαν έδεσαν πολύ γρήγορα με την ομάδα και βλέπω ότι υπάρχει ένα πολύ καλό κλίμα και μια πολύ καλή συνεννόηση. Είχα να δω την ομάδα αρκετό διάστημα, η τελευταία φορά που την είδα ήταν στην ήττα με 1-0 από τον Απόλλωνα Καλαμάτας και την ξαναείδα με τον ΑΟ Σπερχογείας. Είδα μια πολύ δεμένη ομάδα παρόλο που είχε έξι αλλαγές, καθώς ο κ. Αργυρόπουλος προφύλαξε ορισμένους παίκτες ενόψει τελικού. Μια ομάδα που ήξερε τι ζητούσε στο γήπεδο, βέβαια παρατήρησα ότι κάτι μας λείπει. Αυτό πιστεύω ότι ο προπονητής θα το έχει δει και θα το διορθώσει με τον καιρό.

Η ομάδα δεν έχει... ταβάνι. Θέλουμε η ομάδα να παίζει στην Α' κατηγορία, δεν έχουμε βλέψεις για μεγαλύτερη κατηγορία. Δεν μπορούμε άλλωστε να ανταποκριθούμε. Δεν μπορείς μέσα σε πέντε χρόνια να πεις ότι έχεις οργανωθεί τόσο πολύ για να πας πιο ψηλά. Όλα τα πράγματα στη ζωή, αυτό θα πρέπει να το καταλάβουν και αυτοί που ασχολούνται με το ποδόσφαιρο, με την πολιτική, αλλά και με τις επιχειρήσεις, ότι για να κάνεις το βήμα το παραπάνω θα πρέπει να έχει οργανωθεί πριν. Εμείς δεν είμαστε τόσο οργανωμένοι έτσι ώστε να κάνουμε το βήμα το παραπάνω. Αυτό θα γίνει πολύ αργότερα και αν μας βοηθήσουμε οι καταστάσεις και οι συγκυρίες. Δυστυχώς ή ευτυχώς πρέπει να είσαι προσγειωμένος και για εμάς ευτυχώς. Κοιτάζουμε μέχρι εκεί που φτάνουμε τα πόδια μας, όπως έλεγαν και οι παλαιότεροι είναι το πιο σημαντικό».

363 views
Top