Η ΑΠΟΨΗ...O Σωτήρης Δημάκης έτσι όπως τον γνώρισα

Γνώρισα τον Σωτήρη Δημάκη πριν από περίπου 9 χρόνια και από τότε οι συναντήσεις μας έγιναν συχνές. Τον θυμάμαι να έρχεται στο «ΘΑΡΡΟΣ» για να μας μεταφέρει τα «νέα» της ομάδας, όταν αυτή βρισκόταν στη Γ τοπική και η δημοσιογραφική τροφοδότηση ήταν ελάχιστη.

Όλα βεβαίως άρχισαν λίγα χρόνια νωρίτερα όταν ανέλαβαν τις τύχες του συλλόγου οι Παπασπυρόπουλος, Χαρίτσης και Δημάκης, στην μετά Ξηρόκωστα εποχή και με καθήλωση του ΑΟΔ στα «χαμηλά» του μεσσηνιακού ποδοσφαίρου για μια τετραετία περίπου.

Τον έζησα σε καλές και δύσκολες στιγμές- κάποιοι μάλιστα με κατηγόρησαν ότι τον στηρίζω υπερβολικά γνωρίζοντας τη φιλία μας- διαπιστώνοντας την αγάπη του και τη μεγάλη επιθυμία να φέρει το Διαβολίτσι στην ποδοσφαιρική επιφάνεια του νομού.

Πόσες φορές χρειάστηκε να αφήσει τα πάντα, ακόμη και τη γυναίκα του, για να κλείσει μια μεταγραφή ή να ρυθμίσει δυσκολίες. Τι τρέξιμο έριξε για να γίνει το γήπεδο του Διαβολιτσίου, για να μπει η κερκίδα, για να τελειώσουν τα αποδυτήρια, για να γίνει το τουρνουά στη μνήμη του Καπετάνιου, για να υπάρχει ιατρική κάλυψη των παικτών, για να βρεθεί λύση όταν κάποιος ποδοσφαιριστής είχε προσωπικό ή επαγγελματικό πρόβλημα… Και τι δεν έκανε ο Σωτήρης γι αυτή την ομάδα.

Είδα το μεγάλο πάθος στο μπαράζ ανόδου, του 2012, με τη Μεθώνη και τα όσα προηγήθηκαν, σε περασμένες δύσκολες σεζόν, αλλά και τα όσα ακολούθησαν σε στιγμές εδραίωσης και επιτυχιών που είχαν πάντως πολύ άγχος, τρέξιμο, αγωνία και κανένα όφελος.

Και κάπου εδώ μπαίνει το τέλος. Δεκατρία χρόνια είναι μια ζωή μου είπε, νωρίς το πρωί της Τρίτης, ο Σωτήρης, όταν του τηλεφώνησα για να «κλειδώσω» το ρεπορτάζ…

«Έτσι είναι η ζωή, έτσι είναι το ποδόσφαιρο. Θα μου είναι λίγο δύσκολο στην αρχή αλλά συνεχίζουμε, μπορεί να είναι και για καλό. Ελπίζω και εύχομαι μονάχα η ομάδα να τα καταφέρει» μου είπε και δώσαμε ραντεβού για καφέ.

Υ.Γ1: Δεν θα μιλήσω για τις ικανότητες του Δημάκη ως προπονητή... Μπορεί να μην είναι προπονητής, όπως κάποιοι υποστηρίζουν ή να είναι κακός προπονητής όπως άλλοι θεωρούν. Για μένα μεγαλύτερη σημασία έχουν οι συμπεριφορές και οι αξίες…

Υ.Γ2: Επειδή κάποιοι έχουν ακόμη ερωτηματικά για την ένσταση θα αναφέρω πώς όλα ξεκίνησαν από αλλού…

Υ.Γ3 και τελειώνω: Αυτό που κρατώ στα 15 χρόνια εμπλοκής με τον χώρο της δημοσιογραφίας είναι οι φιλίες και ο Σωτήρης έχει δικαίως κερδίσει μια θέση σε αυτές.

1065 views
Top